Zeynep Dizdar – Vazgeç Gönül

Neyleyim doğan günü neyleyim sensiz günü
Geceler çoğalırken aydınlık kar getirmez ki
Sevda bahçesinde kurutulmuş bir gül idim
Beni sakla bir ömür sev diye diye ölendim

Vazgeç gönül vazgeç sesini duyan yok
Bir yağmurun içinde ateş böceği misali
Bir yanıp bir söndün

Vazgeç gönül vazgeç seni anlayan yok
Bir yağmurun içinde ateş böceği misali
Bir yanıp bir söndün